Gisteravond heeft de motie afschaffen hondenbelasting het niet gehaald. De wethouder gaf op een dictatoriale manier keihard aan dat het gewoon niet gaat gebeuren. Op onze vragen werd heel warrig geantwoord, zoals dit college steeds meer doet op diverse onderwerpen. Wij hebben zelfs een dringend verzoek gedaan om dit in ieder geval een kans te geven door met een raadsvoorstel te komen waar pas definitief over besloten kan worden. Dan krijgen een paar duizend inwoners in ieder geval het gevoel serieus genomen te worden. Daar wordt absoluut niet naar geluisterd, dus de conclusie is dat inwoners niet serieus genomen worden.

Dit signaal proberen wij keer op keer in de raad en aan het adres van het college af te geven, maar het is compleet gericht aan dovemans oren. Over Hondenbelasting is het in deze gemeenteraad helemaal niet mogelijk om een inhoudelijke discussie te voeren. Het merendeel van de raad loopt vervolgens slaafs achter het college aan en het college voert een Dagobert Duck beleid door de hele dag op het gemeenschapsgeld te gaan zitten alsof het hun eigen geld is en niet dat van de gemeenschap.

Naast dit teleurstellende resultaat is er ook een lichtpuntje. Er beginnen zich meer partijen achter ons te scharen, daar waar wij altijd de eenzame roepende in de woestijn waren. Die begrijpen dus de essentie van die belachelijke “middeleeuwse” hondenbelasting.

Wij hopen in 2026 door te kunnen groeien, zodat wij hier weer aan kunnen gaan trekken. Wij stappen niet af van onze principes en blijven daarvoor vechten in het belang van de inwoners. Hier is het laatste woord nog niet over gezegd. Hoe groter de lobby wordt hoe kleiner de kans dat het college dit nog vol kan houden. Samen krijgen we dit voor elkaar.